bütünleme
a. 1. Tamamlama, tam duruma getirme, ikmal. 2. eğt. Bütünleme sınavı.
Güncel Türkçe Sözlüka. 1. Tamamlama, tam duruma getirme, ikmal. 2. eğt. Bütünleme sınavı.
Güncel Türkçe Sözlüka. eğt. Okullarda başarısız olan öğrenciler için yapılan ek sınav, bütünleme, ikmal imtihanı.
Güncel Türkçe Sözlük(Biçim ruhbilimi) Davranış ve anlıksal süreçlerin olanaklar açısından bütünlüğe, durulmaya ve tamamlanmaya doğru bir eğilim göstermesi ilkesi.
BSTS / Ruhbilim Terimleri Sözlüğü 1974(-i) 1. Eksiksiz duruma getirmek, tamamlamak. 2. Ufak, bozuk paraları büyük para durumuna getirmek.
Güncel Türkçe Sözlüksf. Bütünleme sınavına girmesi gereken (öğrenci).
Güncel Türkçe SözlükBir öğrencinin, yarı-yıl ya da öğretim yılı sonunda bir ya da birden çok dersten bir kez daha sınava girmek üzere başarısızlığa uğraması
BSTS / Eğitim Terimleri Sözlüğü 1974bir öğrenci yarıyıl veya öğretim yılı sonunda derslerinde başarısızlığa uğramak, ikmale kalmak.
Güncel Türkçe Sözlük