a. 1. Kokmuş hayvan ölüsü: “Yollarda insan, at ve deve leşleri nadir değildir.” -F. R. Atay. 2. sf. Çok kötü kokan.

Kartallar (Falconiformes) takımının, akbabagiller (Vulturidaae) familyasından, 57 cm kadar uzunlukta, tüyleri beyaz, kanatları kara, boynunda açık sarı renkte yaka tüyleri bulunan, Güney Avrupa, Kuzey Afrika ve Hindistan'da çıplak dağlarda yaşayan bir tür.

Yassı ve uzunca kurtçukları hem ölü, hem canlı dokularda gelişerek buraların kurtlanmasına yol açan kınkanatlı böcekler familyası.

1) çok pis (yer); 2) rahatsız edici, ağır (koku); 3) tembel veya çok yorgun.

körkütük sarhoş, çok sarhoş.

kollarını bacaklarını yayarak kımıldamadan yatmak.

a. 1. hay. b. Kargagillerden, Avrupa ve Asya'da orman, çayır ve bahçelerde yaşayan, başı kara, vücudu kül rengi bir kuş (Corvus cornis). 2. sf. mec. Asalak, birinin üzerinden çıkar sağlayan: “Belki de bu yüzden Kâmil Bey oğlundan hep leş kargası diye bahsederdi.” -S. Dölek.

Gübreler ve ölü hayvanlar üzerinde gelişen, açık yaraları da kurtlandırabilen sinek.

(zooloji)

Rençper

bk. reşberliyh

Rençperlik

sf. Leşle beslenen (hayvan).

a. hay. b. Tüyleri beyazımsı, kanat uçları siyah, çıplak başlı küçük akbaba.

Neşe.

İyi bağlanmamış ekin saplarının döküntüsü.

Sürükleye sürükleye; zorla; çar-çabıık

Çok yemekten karnı büyümüş kimse.

< Far. leşker: asker; askerler; bk. ayrıca esger || esger leşger: ordu vb

(zooloji)

Tembel, davranışları ağır olan.

a. esk. 1. Asker: “Aldı gam leşkeri gönül şehrini.” -Dertli. 2. Ordu.

Çok yemekten karnı büyümüş kimse.

(zooloji)

Neşter.