çene altçıl
çene altı
çene altı bezi
(biyoloji)
BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963çene apsesi
Streptokok adenitisi.
BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğüçene aracıl
çeñe atmak
Çok ateşliyken çene tutmaz olmak: Gine nöbet geldi, çeñem atmıya başladı.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüçene ayağı
Kabuklularda ve bazı eklem bacaklı hayvanlarda ağız parçalarından sonra gelen ve bir, iki ya da üç çift hâlinde bulunan, besin yakalamaya yararayan özel ayaklar. Maksilliped.
BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998çene bodurluğu
çene çalıklığı
çene çalmak
gevezelik etmek: “Komşu kadınlar akşam yemeğinden sonra onun etrafında toplanırlar, geç vakitlere kadar çene çalarlardı.” -R. N. Güntekin.
Güncel Türkçe Sözlükçene çiri
çene çivisi
Arabanın tekerleğinin çıkmaması için dingile konulan çivi.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüçene çukuru
a. Alt çenenin ucundaki çukur.
Güncel Türkçe Sözlükçene damarı
çene deliği
anat. Corpus mandilulae'nin yan yüzünde kesici ve ön öğütücü dişler arası düzeyinde görülen ve canalis mandibularis'in dışarıya açıldığı delik, foramen mentale.
BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğüçene deri altçıl
çene dudak altı
çene düşüklük
çene eklemi
anat. Alt çene kemiğinin caput mandibulae’siyle şakak kemiğinin fossa mandibularis’i arasında oluşan ve kafa kemikleri arasında hareketli olan tek eklem, artikulasyo temporomandibularis.
BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğüçene etmek
Pazarlık yapmak: Epeyce çene ettikten sonra fasulyeleri sattım.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüçeñe gavaflığı
Gevezelik: Sen çeñe gavaflığından başka iş yapmaññı? (yapmaz mısın?)
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüçene güdüklüğü
çene kamçağı
çene kanaması
çene kavafı
sf. Geveze.
Güncel Türkçe Sözlükçene kayışı
Yarış başlıklarının çene altından bağlanan kayışı. Bunların sıkıca bağlanıp bağlanmadıklarını yargıcılar denetir.
BSTS / Çiftteker Terimleri Sözlüğü 1970çene kemiği
1. Yüzün en büyük kemiği olup yay biçimindeki bir gövde ile şakak kemiklerine doğru uzanan, iki koldan meydana gelen ve alt dişleri taşıyan yapı. 1. Eklem bacaklılarda çift olarak bulunan ve besini parçalamaya yarayan ağız parçası. Mandibula.
BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998
Bulmaca Yardımcısı'nı denediniz mi?
