odun, ceviz, kemik gibi şeyler kırılırken ses çıkarmak

ses çıkarmak

Gösteriş, caka.

Açılır kapanır cep bıçağı. (*Senirkent -Isparta)

a. Çakabilmek işi.

(-i) Çakma imkânı veya olasılığı bulunmak.

Sert şeylerin birbirine çarpmasından çıkan ses

Kağnının yan taraflarına, yükün düşmemesi için konulan ağaçlar

Kılçıklı fasulye.

İki tepe arasındaki vadi.

a. 1. hay. b. Etoburlardan, sürü hâlinde yaşayan, kurttan küçük bir yaban hayvanı (Canis aureus): “Korkunç geceler, çakalların ulumaları, köpeklerin haykırışları bu ruhu da karartan gecelerde sinirleri büsbütün gevşetiyor.” -E. İ. Benice. 2. argo Kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse. 3. sf. hlk. Titiz, huysuz. 4. sf. hlk. Görgüsüz.

Tel dolaşması (hk.).

a. Yabani armut, ahlat.

Zehirli çiçekli bir bitki.

a. bit. b. Çok ekşi, sert, iri çekirdekli bir erik türü, yaban eriği, dağ eriği (Prunus spinosa): “Ama her çocuk gibi bol bol çakal eriği yiyememişim.” -S. F. Abasıyanık.

Kısa dinlenme.

Bir aralık kestiriverilen uyku.

a. hlk. Güneş varken yağan yağmur.

Olmamış meyve.

Eski ceket.

a. (çaka'lboğan) bit. b. Kırlarda rastlanan bir bitki: “Bağın içini de ayrık otları, çakalboğanlar sarmıştı.” -N. Cumalı.

Adana ili, Ceyhan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Manisa ili, Salihli ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Güneşli havada yağan yağmur.

(botanik)

Kahramanmaraş ili, Türkoğlu ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Yeni olgunlaşmağa başlayan üzüm salkımındaki olgun taneleri seçip almak.

Düşlemek.

Antalya ili, Alanya ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Adana ili, Karaisalı ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.