a. Çığırmak işi.

Çığlık koparmak.

(-i) hlk. 1. Çağırmak, seslenmek. 2. Türkü söylemek: “Gazi Rahman gene türküler çığıracaktır, eski türküleri çığıracaktır.” -T. Buğra.

Tarla kuşu.

Taşlı yol, patika.

Pamuğu çekirdeğinden ayıran el çıkrığı.

a. Çığırma sesi.

a. 1. Çağırtkan. 2. Bir olayı, bir haberi yüksek sesle çevreye duyuran kimse: “Haberini böyle fısıl fısıl anlatmaz, gümbür gümbür yayar çığırtkan dediğin.” -T. Oflazoğlu. 3. mec. Çıkarı olduğu için birini övüp koruyan kimse.

a. Çığırtkanın yaptığı iş: “Ben sürekli bir afacanlıkla ve çığırtkanlıkla koşuşup duruyordum.” -Y. K. Beyatlı.

a. 1. Çığırtmak işi. 2. esk. Basit, küçük, nefesli bir çalgı: “Bu lakırtıların arasında çığırtma gibi ince çocuk sesi.” -H. R. Gürpınar.

a. Çığırtma çalan kimse.

Yumurtalı unun yağda kızartılmasıyla yapılan tatlı.

(-i, -e) Çağırtmak.

Aracıya sonuçlandırdığı işlem gereğiyle verilen ödenek.

Harman savururken yabanın çıkardığı ses.

Çığış çığış sesi çıkarmak

Bulgurcuk denilen kar taneleri.

Su hafif akmak.

Hayvan sürmek için kullanılan 25-35 cm. boyunda, ucunda sivri bir cisim bulunan zincirli bizlengiç.

Hayvan sürmek için kullanılan 25-35 cm. boyunda, ucunda sivri bir cisim bulunan zincirli bizlengiç.

Çakıltı

Çillenmek

Oyunda hile yapan.

Oyunda mızıkçılık etmek,

Pulluk.

1. Altına lahana yaprağı konularak pişirilen mısır ekmeği. 2. Pişmemiş sütten yapılan peynir.

Ağlamak.

Suların sığ ve balık yatağı olan yeri.

Hakkâri ili, Çığlı bucağına bağlı bir yerleşim birimi.