Tırmalamak.

a. (ça:ker) Kul, köle, cariye, yanaşma: “Ayağınızın türabıyım, çakeriniz, efendimizi dünyada bırakmam.” -M. Ş. Esendal.

< Fr. jaquette: ceket. || çeket

Kadınların giydiği astarlı buluz.

Balık yavrusu.

Bir veya iki gözünde beyazlık olan hayvan.

Olmamış meyve.

Çakıl ve taş yığını.

Koyunların kuyruklarının altına yapışıp kuruyan pislik.

a. 1. Açılıp kapanan bir veya birkaç ağızlı küçük cep bıçağı: “İki çocuk tahta saplı bir çakı ile kollarını çizdiler.” -Ö. Seyfettin. 2. Denizçakısı.

Kısırlaştırılan koçun büyümemiş boynuzu.

Beş taş oyunu.

1) canlı ve atik: “Övünmek saymazsanız çakı gibi topçu subayı oluyordum.” -R. Erduran. 2) sağlıklı.

Vücudun, kol ve bacaklar önde kalkık olarak kabalar üstünde yere dayalı ve dengede tutulduğu durum.

bıçak suyu kesiyor.

Çakı, bıçak.

a. Bıçakçı: “Çocukların velileri arasında birçokları iplikçi, boyacı, ipekçi, dokumacı, havlucu, çakıcı gibi muhtelif sanatları gösteriyordu.” -H. S. Tanrıöver.

Çekiç.

Olmamış meyve.

Hatay ili, Yeditepe bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

a. min. Çakıl taşı: “Killi, kireçli toprak küçük çakıl parçalarıyla örtülüydü.” -N. Cumalı.

zf. Karışık biçimde, ne dediği belli olmaksızın: “Bu hain, sert kadın, kızının beni istemediğini, boşamazsam yarın saraya gidip huzura çıkacağını, beni Fizan'a sürdüreceğini çakıl çukul söyledi.” -Ö. Seyfettin.

Sarı çiçek açan, uzun ve sert sapı olan diken.

bk. çakıl pidesi

Köşeli ya da yuvarlak çakılların doğal bir çimento ile birbirine kenetlenmesinden oluşan tortul kayaç.

a. hay. b. Yağmur kuşugiller familyasından kuzey bölgelerde yaşayan, sıcak aylarda güneye geçen göçmen kuş (Crocethia alba).

Sert ve cılız nohut.

Çakıl taşları üzerinde pişirilen bir çeşit ekmek

a. min. Deniz kıyılarında veya derelerde suyun aşındırması ile sivrilikleri kaybolmuş, toparlak veya badem biçiminde ufak bir taş türü, çakıl: “Çocuk bahçesinin zemini çakıl taşlarıyla kaplıydı.” -A. Kutlu.