Giresun ili, Çamoluk ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Balıkesir ili, Bandırma ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Artvin ili, Aşağıırmaklar bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

sf. Çakılı olan: “Kumsal topraktan, dibi çakıllı suya girdi.” -C. Uçuk.

bk. taş çölü.

a. Çakıl döşenmiş veya birikmiş yer.

a. Çakılmak işi.

(-e) 1. Çakma işine konu olmak: ?Çift kanatlı orta kapısını kapatan mücevher gibi süslü küçük mandal yerine bir çivi çakılmıştı.? -A. Kutlu. 2. Hızla düşüp saplanmak: Uçak dağa çakıldı. 3. (nsz) argo Ortaya çıkmak, farkına varılmak, anlaşılmak.

Ankara ili, Beypazarı ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Malatya ili, Kürecik bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Diyarbakır ili, Bağdere bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Düz bir alana atılan çakıltaşlarına bakılarak geleceği okuma işi. bk. bakı. krş. un bakısı.

a. Çakıl taşı vb. kımıldatıldığında çıkan ses.

a. 1. Kıvılcım. 2. Şimşek.

bk. kıvılcım erkili.

a. 1. Kıvılcım. 2. Şimşek.

Saksağan.

Van ili, Gürpınar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

çakınmak, kendisi için çakmak

a. 1. Şimşek çakması, parlaması: “Alanları düşüncenin çakıntılarıyla aydınlanan kent / Genişletti varoşlarını genç ordularıyla eylemin” -T. Oflazoğlu. 2. mec. Ani buluş, düşünce, beklenmeyen söz veya davranış: “Sarhoşun bazı sevimli buluşları, delinin beklenmedik çakıntıları olabilir.” -H. Taner.

sf. Çakıntısı olan.

sf. Çakıntısı olmayan.

(I) sf. 1. Açık mavi, hareli ela (göz): ?Soluk esmer renkli, çakır gözlü, ağır tavırlı, az konuşur bir delikanlıydı.? -M. Ş. Esendal. 2. a. Çakırdoğan.

a. hlk. Açık ancak çok soğuk hava.

sf. 1. Girintili çıkıntılı, pürüzlü: “Kötü taşlarla kaplı çakır çukur bir avlu.” -A. Kutlu. 2. zf. “Çak çuk” diye ses çıkararak.