a. 1. Çivilemek işi. 2. sp. Topu karşı alana dikine indirmeye yarayan sert vuruş. 3. zf. Dimdik ve ayaküstü bir durumda (denize atlama).

(-i, -e) 1. Bir şeyi bir yere çivi ile tutturmak, mıhlamak. 2. Aynı noktaya sürekli olarak bakmak: “Duvara sırtını verip çömeldi. Gözünü hamamcının geleceği yola çiviledi.” -A. Sayar. 3. (-i) mec. Vurmak, öldürmek. 4. (-e) mec. Olduğu yerde hareketsiz bırakmak: “Maçın sonuna kadar sanki koltuğuna çivilemişler, hiç kımıldamıyor.” -A. İlhan. 5. mec. Sabitleştirmek, kesin olarak yerleştirmek.

a. Çivilenebilmek işi.

(nsz) Çivilenme imkânı veya olasılığı bulunmak.

a. Çivilenmek işi.

(nsz) 1. Çivi ile tutturulmak, mıhlanmak: “Yere çivilenmiş koca masayı sarsarken oda bir salıncak gibi sallanıyor.” -S. F. Abasıyanık. 2. (-e) mec. Aynı noktaya sürekli olarak bakmak: “Kıpırdamadan duruyordu. Başı dikti, gözleri kapıya çivilenmişti.” -A. Sayar. 3. (-e) mec. Bir yerde hareketsiz kalmak.

a. Çiviletmek işi.

(-i) Çivi çaktırmak: Ayakkabılarını çiviletti.

a. Çivileyebilmek işi.

(-i, -e) Çivileme imkânı veya olasılığı bulunmak.

a. Çivileyivermek işi.

(-i, -e) (çivileyi'vermek) Ansızın veya çabucak çivilemek.

Asma dalı.

sf. 1. Çivisi olan: “Bedevi kadınları altı iri çivili bir tür yarım çizme giyiyorlar.” -R. H. Karay. 2. Çivi çakılarak yapılmış: “Kapıcı odasındaki çivili bastonu aldım, fabrikayı dolaşmaya çıktım.” -S. F. Abasıyanık. 3. Çivi ile bir yere tutturulmuş. 4. a. Çeşitli spor oyunlarında giyilen bir ayakkabı türü.

Tabanında metal çiviler bulunan atlet ayakkabısı.

Bursa ili, Çaltılıbük bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Erzurum ili, Tortum ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Ocakların baca kısmında kibrit vb. koymaya yarayan kireç sıvalı raf.

Ağaçların küçük taze dalı, filiz, sürgün.

Ocak içi.

Ocakların baca kısmında kibrit vb. koymaya yarayan kireç sıvalı raf.

Kumaş kesilen yerinden ipliklenmek, saçaklanmak.

Ocakların baca kısmında kibrit vb. koymaya yarayan kireç sıvalı raf.

Renk.

Ağaçların küçük taze dalı, filiz, sürgün.