sf. 1. Çocuğa yakışan, çocuk gibi: “Bu, çocukça bir saplantı değildi.” -A. Kutlu. 2. zf. (çocu'kça) Çocuğa yakışır bir biçimde.

a. hlk. Çocuk doktoru.

içinde bulunulan yere veya çevredeki insanlara uymak.

a. Çocuklamak işi.

(nsz) Doğurmak, dünyaya getirmek.

Halk kitaplıklarında, çocuklara ayrılmış bölüm. a. bk. yetişkinler bölümü.

tkz. “arkadaşlar!” anlamında kullanılan bir seslenme sözü.

a. Çocuklaşabilmek işi.

(nsz) Çocuklaşma olasılığı bulunmak.

a. Çocuklaşmak işi.

(nsz) 1. Çocuk gibi davranışlarda bulunmak: “Yüzündeki değişikliklerde, dinlerken âdeta çocuklaştığını görüyordu adamın.” -N. Cumalı. 2. Çocuğa benzer durum almak: “Konuştukça dağılan yüzünü, giderek çocuklaşmış sesini toparlıyor.” -M. Mungan.

a. Çocuklaştırmak işi.

(-i) Çocuklaşmasına yol açmak: “Yatağımda ve iç gömleğimde beni çocuklaştıran, gençleştiren biricik koku lavanta çiçeklerinin kokusudur.” -N. Hikmet.

sf. Çocuğu olan: “O da eski karısından iki veya üç çocuklu bir duldu.” -F. R. Atay.

Çocukluk

çocuksu davranışlarda bulunmak.

Yaşamın ilk yılları ve erken çocuklukla ilgili yaşantıların düzgülü olarak unutulması.

Beyin hücrelerinin bir parçasının körleşmesine yol açan ve üç yaşlarında konuşma yeteneğinin hızla yitirilmesi biçiminde ortaya çıkan soysuzlaşma ile ilgili bir hastalık.

(Freud) Bebeklik ve çocukluk döneminde olan canlıların bilinçli ya da bilinçsiz düzeydeki cinsel duygu ve davranışları.

Süt çağı bitiminden erginlik başlangıcına değin süren yaşam dönemi.

(Freud) Küçük çocukların bütün dilek ve isteklerinin doyurulmasını istemeleri ve beklemeleri.

1) çocukça davranışlarda bulunmak; 2) gereği gibi düşünmeden deneyimsizce davranmak: “Çocukluk etme, Halis, âlemin kulağına gider. Sonra büyük dedikodu olur.” -H. R. Gürpınar.

Kişinin duygu ve davranışlarının çocukluk çağındakilere benzemesi ve gelişimin cinsellik öncesi bir noktaya takılıp kalmasından ileri gelen, yetişkinlerle ilgili hastalıklı duygu durumu.

a. 1. Çocuk olma durumu: “Çocukluktan çıkmadığınız için dikkatiniz çapari gibidir.” -A. Kutlu. 2. İnsan hayatının bebeklikle ergenlik arasındaki dönemi: “Manasız çocukluk, tatsız gençlik, olgunluk çağına hazırlanmaktan başka nedir?” -A. Haşim. 3. mec. Çocukça davranış: “Onun nazını çekerek bütün çocukluklarına katlanıyorum.” -A. H. Tanpınar.

Çocuğu stilize eden bir çul motifi. (Saçıkara *İslahiye -Gaziantep)

Bir baba ya da anneyi çocuğunun adıyla çağırma geleneği.

sf. 1. Çocuk gibi, çocukça olan, çocuğa benzeyen: “Annesinin tesiri altında kalır, biraz çocuksu gözleriyle yangından korkar, her türlü korkusunu gizlemek dilermiş.” -A. Ş. Hisar. 2. zf. Çocuğa benzer bir biçimde: “Filvaki bu genç kız, fikirlerini biraz daha çocuksu anlatıyor.” -R. H. Karay.

Çocukça sayılabilecek bol sıfatlarla zenginleştirilmeye uğraşılmış tatsız bir anlatım biçimi, bk. biçem.