Kaba, görgüsüz, iş bilmez.

Kısa boylu.

Kısa boylu.

Kısa boylu.

1. Ahlat ağacının dikeni. 2. Çalılık, fundalık.

< çevirme: Etrafı duvarla veya çitle çevrilmiş küçük bahçe

Buğday ve mısır anızı.

a. 1. Saman inceliğinde herhangi bir sap, dal veya tahta parçası: ?Köşk o kadar sessizdi ki yere bir kibrit çöpü düşse çıkardığı ses işitilebilirdi.? -P. Safa. 2. Yararsız, pis veya zararlı olduğu için atılan ufak tefek şeylerin hepsi, gübür.

a. 1. Süprüntülerin, atıkların taşındığı araba: “Medine şehri arabası, İstanbul çöp arabalarının aynıdır.” -F. R. Atay. 2. mec. İşe yaramaz, değersiz, kaba saba kimse.

Genellikle çöplüklerde ve terk edilmiş yerlerde yetişen, yapıları nitrat anyonunca zengin olan bitkiler. Ruderal bitki.

değersiz kimseler

Taranan yünün adi kısmından yapılan çorap.

Çörçöp

çok ince, zayıf.

Kocakarı ilâcı yapmakta kullanılan bir çeşit bitki.

Kehlibar

a. Kısa ve ince ağaç şişlere geçirilerek pişirilen et kebabı.

a. Çöp sepeti.

a. Büro ve evlerde çöpleri, atıkları koymaya yarayan kap, çöp kovası: “Müdür, yazılanı okuyup sonra da çöp sepetine attı.” -M. Ş. Esendal.

Şıra yapılırken üzüm ezilerek ilk suyu alındıktan sonra posasına bir parça su katılarak tekrar sıkılmasıyla çıkarılan pekmez, reçel, tarhana yapılan üzüm suyu.

a. Kuşbaşı et parçalarının ince çubuklara dizilerek hazırlanmasıyla yapılan şiş kebabı.

Çöp şiş yapan veya satan kimse: “Beni otelden alıp bir çöp şişçiye götürmüştün.” -N. Eray.

a. 1. Sokaklarda çöplerin içinde toplandığı büyük kap. 2. mec. Çöplük: “Âdemoğulları Haliç'i iğrenç bir çöp tenekesi yapmışlardır.” -B. R. Eyuboğlu. 3. sf. mec. İşe yaramayan, kötü, berbat.

a. Evlerde içine çöplerin konduğu kâğıt veya plastik torba.

Birbirlerine küstüklerini belgelemek için bir çöpü karşılıklı tutup kırmak

a. hlk. Çevre temizlik vergisi.

sf. (çö'patlamaz) Gözünden hiçbir şey kaçmayacak kadar titiz ve dikkatli olan, aldatılamaz: “Dairedeki levazım müdürü çöpatlamazın biridir, diyorlar.” -F. R. Atay.

Bartın ili, Arıt bucağına bağlı bir yerleşim birimi.