örük asgusu
Tohumluk ya da kışa saklamak için birbirine bağlanarak asılacak biçimde yapılan soğan, mısır vb. bağlamı, hevenk.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüTohumluk ya da kışa saklamak için birbirine bağlanarak asılacak biçimde yapılan soğan, mısır vb. bağlamı, hevenk.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü1. Örülmüş olan yer: ?Eğer örük varsa artık paltonun bizimkine ait olduğuna hükmederim.? -B. Felek. 2. hlk. Saç örgüsü.
Güncel Türkçe SözlükÇorum ili, Alaca ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
Geceyanığı denilen çıbanları iyileştirmek için yapılan işlem.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüHayvanı otlaması için uzunca bir iple çayıra bağlamak.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüTepeleme, dolu, taşkın.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüTemizlik, paklık.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüTepeleme doldurmak.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüa. Örülmek işi: “Kelimelerin seçilmesi, cümlelerin örülmesi, ahengin bulunması için müşahhas esaslara sahip olmuştu.” -İ. A. Gövsa.
Güncel Türkçe Sözlük(nsz) Örme işi yapılmak: “Haftalık magazinlerin ağız sakızı ettiği konulardan ne ararsanız onlarla örülmüştür konuşmaları.” -N. Cumalı.
Güncel Türkçe Sözlüksf. Örülmüş olan.
Güncel Türkçe Sözlüked. her şeyiyle mükemmel, eksiksiz ve estetik bütünlüğe sahip bulunmak: “Üçüncü itiraz, aruza, bütün yüksek şiirimizin örülü olduğunu görüp de sadık kalmak isteyenlerden geliyor.” -Y. K. Beyatlı.
Güncel Türkçe SözlükYeni gelen komşuya gönderilen yemek.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüOmuzdan aşağı sarkıtılan saç örgüleri.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüa. Örülme işi: “Bu ağır ve etkili örülüşün ilmikleri arasında sıkışıp inceliyor, ufak ufak koparak toz olup dağılıyordu.” -A. İlhan.
Güncel Türkçe Sözlüka. hlk. Sürünün gece veya sabaha karşı otlaması.
Güncel Türkçe SözlükGece davar gütmek.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüSımsıkı sarılmak.
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüGece koyun otlatmak
Türkiye Türkçesi Ağızları SözlüğüSürünün otlatıldıktan sonra dinlendirildiği yer.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğüa. hlk. Örümcek.
Güncel Türkçe Sözlüka. hay. b. Karada yaşayan akrepler, örümcekler, keneler ve uyuz böceklerini içine alan, dört çift ayaklı eklem bacaklılar sınıfı.
Güncel Türkçe SözlükÖrümcekler tarafından özel ince iplikten örülen yuva.
BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü 1998