Önce

ünlemek, çağırmak

a. Benzer sesle biten söz veya cümle.

1. Söyleniş bakımından birbirine benzeyen, anlamları ayrı sözcükleri bir arada kullanma işi. 2. Uyakları ündeşli deyiş. Ör. / Ben âşığım el göğüste yüz yerde / Gel efendim del sinemi yüz yerde / Yaralarım göz göz oldu yüz yerde (Gevheri) 3. Halk yazınında bir tür halk ezgisi.

1. : Eski yazıda yazılışları bir, okunuşları ayrı sözcüklerin kullanılmasıyle yapılan ündeş. Ör. Genc-i istiğna ararsan yokla künc-i uzleti 2. [Fr. anagramme] Aynı harflerle yazılan sözcüklerden her biri. Ör. masa-asma, yılan -yalın. bk. evirmece.

Söylenişleri bir, anlamları ayrı sözcükler kullanma yoluyla yapılan koşuk. Ör. / Kuleden / Ses geliyor kuleden / O kaş o göz değil mi / Beni sana kul eden / Bu koşuğun iki ündeşle yapılanına çifte Ündeşli mani: [es. t. cı-ğalı mani] denir: / Öyle mi kara gözler / Sürmeli kara gözler / Gemin deryada kaldı / Gözlerin kara gözler

bk. uyak.

a. Ses benzerliği veya birliği.

çağırışmak

Öğüt vermek.

Geçen gün.

Alçak gönüllülük yapmak.

İnme, felç.

bk. yendirmek

ün kazanmak, şöhret bulmak.

Aksi, söz dinlemez

Ünlü, yiğit.

Gelişmek, büyümek, güçlenmek.

Gelişmek, büyümek, güçlenmek

Gelişmek, büyümek, güçlenmek

Cinsiyet: Erkek
Tanınmış, ünlü kimse.

Avcıların, av beklemek için çalı ve taştan yaptıkları kulübe

Yol kesmek, pusu kurmak.