Işın duygun bir özdek yüzeyine düşen akımmıknatıssal dalgalar etkisiyle eksicik salan; içinde en az iki üşek bulunan havası alınmış kapalı boru.

Işılcıklarla oluşan çekirdek bölünümü.

sf. 1. Parıltılı, ışıltılı: “Tiyatronun ışıl ışıl fuayesinde içeri doğru yürürken babam koluna girmemi istemişti.” -A. Ağaoğlu. 2. zf. Titrek ve parlak ışık saçarak.

parlamak: “Gözleri ışıl ışıl yanan bir kara kedi gibi pusudaydı.” -K. Korcan.

Işıl ışımaya elverişli (çoğu zaman katı) madde.

a. bit. b. Sığır, domuz ve insanlarda ışıl küflüce hastalığına yol açan, ışıl küflerin örnek türü olan asalak mantar (Actinomyces bovis).

ç. a. bit. b. Çeşitli türleri, insan ve hayvanlarda asalak yaşayan tallı bitkiler takımı.

a. Evcil hayvanlarda, özellikle sığırlarda, ışıl küflerden ileri gelen ve insanlara da bulaşabilen ilkel mantar hastalığı.

Bir öğecik çekirdeğinin ışınım erkesi etkisi ile parçalanması.

Parlak.

a. hlk. Parıltı.

a. Işılamak durumu veya biçimi.

(nsz) hlk. Işıldamak, parlamak.

Cinsiyet: Erkek
1. Parlayan, ışıldayan. 2. Neşeli, canlı, şen.
Cinsiyet: Kız
1. Parlayan, ışıldayan. 2. Neşeli, canlı, şen.

Işılamak

a. Işılatmak işi veya biçimi.

(-i) Parıldatmak.

Cinsiyet: Kız
Parlayan, ışıldayan ay, ay ışığı.

1. Işık etkisiyle yapılan bireşim. 2. Bitkilerde su ve karbondioksitin, ışık etkisi ve klorofil aracılığıyla daha karmaşık moleküllere dönüştürülebildiği doğal süreç.

Işık etkisiyle çözeltideki özdeklerin bozulmaları ya da kimyasal etkinlik kazanmaları.

Ateşböceği.

Ateşböceği.

bk. ateşböceği.

bk. ateşböcekleri.

Ateşböceği.

1. bk. ışık nicemi. 2. Işığın ya da daha genel olarak akımmıknatıssal ışınımların erke birimi.

Bir ışılcığın etkisiyle oluşan çekirdeksel tepkileşim.

Işıtelektrik yolu ile elde edilen eksiciği üstel bir çarpan ölçüsünde çoğaltarak baştaki ışık yeğinliğini ölçen aygıt.